In de spotlights

1998

Met een bonkend hart en ogen zo groot als pingpongballen keek ik naar het podium. Mijn klamme handen hield ik stevig rondom mijn schooltas geklemd. Er stonden twee stoelen. Een ervan was leeg en wachtte op de volgende dappere ziel. ‘We gaan improviseren,’ had de vrouw gezegd die de auditie leidde. ‘Als je iets weet, mag je het podium op komen.’ Haar woorden hadden mijn lijf gevuld met paniek. Improviseren? Hoe moest dat dan? Ik deed toch auditie voor een toneelstuk? Een script uit mijn hoofd leren, zinnen stampen en reproduceren, dat kon ik wel. Dacht ik. Maar improviseren? Iets briljants bedenken vanuit het niets? Cool zijn? Dat zat niet in mijn repertoire. Al twintig leerlingen had ik naar de stoelen zien lopen. De paar ideeën die ik had, waren allang gebruikt.

Maar nu was er weer een stoel leeg. Zou ik dan nu…? Maar wat moest ik zeggen als ik daar zat? Dertig paar ogen zouden mij aanstaren. Na mijn woorden zouden er krekels klinken, gevolgd door een bulderend gelach. Ik wist het zeker. Maar toch zou ik moeten, als ik een rol wilde in het stuk. Als ze me niet zouden zien, zouden ze me ook niet kiezen. Ik haalde nog één keer diep adem. Ditmaal zou ik opstaan. Langzaam rechtte ik mijn rug. Vanuit mijn ooghoeken zag ik wat bewegen. Mijn buurman stond op en liep naar de stoel. Verdorie. Weer te laat.

Ik ben nooit opgestaan. Ik heb geen rol gekregen, niet eens een kleintje. Wel heb ik op het toneel gestaan. Want zingen in het toneelkoor, dat mocht ik wel. Terwijl ik braaf mijn tekst zong samen met vijftig andere zangers, keek ik met een schuin oog naar de hoofdrolspeelster in haar prachtige middeleeuwse jurk. Wat had ik graag in haar schoenen gestaan. Maar ik had mijn les geleerd. Toneelspelen, dat kon ik niet.

2014

Gekleed in mijn engelengewaad zit ik in de koude bestelbus die geparkeerd staat in de oude fabriekshal. Vol verwachting zijn mijn ogen op de telefoon gericht. Elk moment kan hij oplichten. Dan komt er een berichtje binnen dat het mijn beurt is om de zaal in te gaan. Ik heb geen idee wat voor scène zich daar momenteel afspeelt. Ik weet alleen dat ik een engel ben en dat ik een van de spelers moet meenemen naar het hiernamaals. Zou iemand van mijn medespelers weten dat ik een engel ben? Geen idee. Dat is precies wat Nachtgasten zo geweldig maakt. Iedere speler is zich slechts bewust van zijn eigen werkelijkheid. Net het echte leven.

Tevreden staar ik uit de voorruit de lange, donkere hal in. Nachtgasten is absoluut mijn favoriete improvisatievorm. Het is een grote puzzel vol mysterie en geheimen. Een onbeschrijflijke ervaring. Zoveel mooier dan de korte, grappige scenes bij theatersport, waar ik tien jaar geleden mee begonnen ben. Ik ben erg blij dat Schwung vier jaar geleden de overstap heeft gemaakt naar lange improvisatievormen. Een uur lang samen een verhaal spelen waar niemand de afloop van weet. Het geeft zoveel mogelijkheden, zoveel diepgang in de improvisatie.

Misschien wilde ik daarom wel zo graag spelen in Othello. Diepgang. Vernieuwing. Een karakter leren kennen tot op het bot, echt een andere persoon worden. Misschien ben ik daarom ook wel een toneelstuk gaan schrijven. Omdat ik de diepte in wilde, omdat ik wilde nadenken over het belang van elke zin die uitgesproken wordt. Omdat ik iets wilde creëeren waar mensen over na gaan denken.

Er is zoveel mogelijk op het podium en ik doe het allemaal. Wat een voorrecht dat ik zomaar met mijn passie bezig mag zijn. Zestien jaar geleden werd me verteld dat ik niet geschikt was om te acteren. Gelukkig heb ik daar niet naar geluisterd en heb ik mijn dromen nagestreefd.

Het geluid van de telefoon haalt me uit mijn gedachtenwereld. Ik mag op. Het podium wacht.

 

Elke twee weken schrijf ik een column voor de website van Theatergroep Gras. De columns zullen ook op deze site verschijnen. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s